زین گونه ام که در غم غربت شکیب نیست گر سر کنم شکایت هجران غریب نیست   جانم بگیر و صحبت جانانه ام ببخش کز جان شکیب هست &#160

  تنگ است این دل... یادش به خیر آن بوی باران قدیمی آن شمعدانی ها و گلدان قدیمی بوی پدرهایی که بابا مانده بودند بوی هما&#160

راز شاعر شدنم... راز شاعر شدنم عشق غزل خیز تو بود کاسه صبر دلم یکسره لبریز تو بود طبع بی حوصله‌ی بی کس و کارم انگار از ا&#1

خشكيده ايم مثل دو تنديس پيش هم اين روزها كه از لج ابليس پيش هم ... موهات روی صورتمان دست می کشند ماییم زير بارشی از گيس پيش هم اشک تو روی گونه من می چكد چقدر زيباست گونه های كمی خيس پيش هم جشن من و تو توی اتاقی كه می پريد عقد دو سيب باكره در ديس پيش هم شب را ببوس تا كه بخوابد، وضو بگير فرصت كم است.....

شب بود و سوز یک نفس سرد در اتاق تاریك بود بستر یك مرد در اتاق سرمی كشید روح خزان پشت پنجره پیچیده بود عطر گلی زرد در اتاق بشكسته پر به شیشه تاریك می زدند پروانه های خسته ی شبگرد در اتاق روح زنی شكسته و آرام می گریست بر دستهای خالی آن مرد در اتاق خون می فشاند بر در و دیوار چشم مرد تا خویش را به یاد م...

یئل اولموشام آغاجین یارپاقیندان اوپم آداخلی خونچالارین یاشماقیندان اوپم گئنه دویور شوشه نی ، سن نئجه بیلیسن الین دوتوپ یاغیشین بارماقیندان اوپوم هاچان دی بیر چوبانا گلمیرم داریش ؛ بلکه بو داغلاری دولانان باشماغیندان اوپم گویرچینم ولی بیر قیرقی ورغینییام قانیم جوشور دوشنیپ دیرناقیندان اوپم توشار گتیر...

صبرین قوتاریپ قالماقین آسقیرماغا گلمز آمما ووروب الله منی سن وورماغا گلمز نازیکدی خیالیم گؤزلیم اینه ساپیندان خوش گلمه سه ده خاطیرینه قیرماغا گلمز منده بیر اورک وار ائله بیل گوزگودو گوزگو گوزگو نه قَدر توزلانا سیندیرماغا گلمز سندن سورا آغ صفحه آچیلمیشدی گوزومده گوزلر واراقی ایسلانادا جیرماغا گلمز رس...

پاییز قلمی هئچ گولو سولماز چکه بیلمز سولما اوره گیم سولمیش اورک ناز چکه بیلمز دوزدوم غمه ، بیلدیم یازیلار آیری دیر آیری بیرگون هیرووون شاختاسین اهواز چکه بیلمه ز چک زخمه لرین سینه مه قوی سیزلاسین عشقیم غم زخمه سینین دردینی هر ساز چکه بیلمه ز آغلا آرازیم گوی خزرین ساغری دولسون یوخسا گوزونین جورونو قف...

دنیا برای از تو نوشتن مرا كم است - اینجا برای از تو نوشتن هوا كم است دنیا برای از تو نوشتن مرا كم است اكسیر من نهاینكه مرا شعر تازه نیست من از تو می نویسم و این كیمیا كم است دریا و من چه قدر شبیهیم گرچه باز من سخت بیقرارم و او بیقرار نیست با او چه خوب می شود از حال خویش گفت دریا كه از اهالی این روزگ...

آسلاديم ايسراقا گون قاب آرا عكسون ؛ دوواراقيش ائويندن ائله بيل پنجره آچديم باهاراسن دوواردا ديري سن!! من ائو ايچينده اؤلويم!! گل منيم عمرومي آل عكسيم اُؤتورسون دووارا بو تَر احساسيمي گل گؤزله گيلن يازلي آنام قورخورام قيش بَليه غنچه گولون بيرده قارا باغلادون پنجره ني غنچه تؤكن خاطيريمه سؤلدوم آنجاق ي

دویمارام داشلی بولاقلار کیمی دریا باخیشنداندویمارام داشلی بولاقلار کیمی دریا باخیشندان دوشمهسین آیری تانیش گوزلری الله تانیشندان دیدیلر آغلاماسون تئزلیگیجن یار گلَر ، آمّا گوزلریم یاز مِهی دیر آیریلابیلمز یاغیشندان آلمامیش وئردی یانیق قلبیمی یار ، اللریم ایچره باش چیخاردمام بوگؤزللر وئریشیندن آلیشن

یولا اولوم چیله نیب توز قونوپ دور آستانایابو توزقون آستانادان خاطیراته باخمالی یام یؤرولموشام کیشیلیک دن ؛ چیغیرماق ایستیورم اوشاق کیمی اوزومو توپراقا بوراخمالی یام یوخو شیرین اولار اما اونو ایتیرمَه لی یم بو یاشلی گوزلریمی در- دوواره تاخمالی یام گل ای گوزل ؛ دوداغین رنگینی قلم گؤتوسون آلیز1 حیاتیمه...

دیگر جواب نامه هـای مرا هم....ولش کن هیچ دیگر جواب نامه هـای مرا هم....ولش کن هیچ آخـــر خـودت بگــو مگر دل آدم...ولش کن هیچ تا کــــی شبیه سیر و سرکــه بجوشد دلـــــم بـــی تو؟ می ترسم این سکوت و فاصله کم کم...ولش کن هیچ شب تــــا ســـــحر درون جمــجمه ام وول می خورد یک مشت فکر و ذکر درهم و برهم.

یک بوم خط خطی ، دو سه طرح سیاه وماتپیوست عاشقــــانه ی ما هــــم به خاطرات این روزهـــــــا دوباره دلـــــم تنگ می شود این روزهــــا دوبـــاره غـــــــزل گفته ام برات از وزن شـعرهــاي تو بيـرون نمــي زنــم مفعـول و فاعــــلات و مفـاعيل و فاعـــلات ذهنم حيــاط خلـوتِ افكارِ گرگ و ميش روحم اسيـــر

چگونه با تــو بگويــــم كـه مردم آزاری؟چگونه با تــو بگويــــم كـه مردم آزاری؟ و اينكه پر شدی از واژه های تكراری؟ چگونه با تو بگويم كه سطر سطر دلت تقلبـــی شده و شكل جنس بازاری؟ ولـی هنوز در انديشه ی غزل هايی. ببين كه باز هم آقا به من بدهكاری! و دلخوشم به نگاهی كه مات مانده و سرد، بــــه روی عکس ک

من خود دلم از مهر تو لرزید، وگرنه تیرم به خطا میرود اما به هدر نه! دلخون شدهی وصلم و لبهای تو سرخ است سرخ است ولی سرختر از خون جگر، نه با هرکه توانسته کنار آمده دنیا با اهل هنر؟ آری! با اهل نظر؟ نه! بدخلقم و بدعهد و زبانبازم و مغرور پشت سر من حرف زیاد است! مگرنه؟ یک بار به من قرعهی عاشق شدن ا

تب عشقشب که می آید تب عشق تو بالا می رود طاقت غم از کف آبادی ما می رود از زلیخا علتِ نا اهل بودن را نپرس آبروی دستهای پاک یکجا می رود ماهی آزاد برعکس مسیر زندگی گاهگاهی پشت بر آغوش دریا می رود عاشقی درد عجیبی نیست اما ناگهان هرکه درگیرش شود از دارِ دنیا می رود پادشاه زخم خورده از دل بی غیرتش در نبرد

کـوچه های دلهرهشـب پـرازردّعـبـورو،کـوچـه های بی قـرار فـصلی ازدل شـوره هاو،لحـظه های انـتظار ازهـجـوم ایـن هـمه سـایه نگاهم خـسـته شــد مـی دَوَم در کـوچـه هـای دلهـره،آشـفـته وار جـُرعه ی سرخ جنون نوشیده ام،ازهرطرف شعله گشتم یکسـره، ماندم میــان ایـن حِـصار از دروغ وبـــی خــیـالــّیِ ِشــمـ

دیده می گریددل بیدار من بر مردم خوابیده می گرید بلی، فهمیده بر احوال نافهمیده می گرید ز چشم خویشتن آموختم رسم رفاقت را که هر عضوی به درد آید به حالش دیده می گرید پس از جان دادن عاشق، دل معشوق می سوزد که شیرین بهر فرهاد به خون غلطیده می گرید نگردد تا رقیب زشت خو، آگه ز حال من دلم از هجر آن زیب

قوی گئنه آیری قالاق، آیری قالاق عیب ائلمزگئنه عشقین سازینی آیری چالاق، آیری چالاق عیب ائلمز حسرته دؤزمهدن آرتیق الیمیزدن نه گلیر؟ قوی بو حسرتلر الینده قوجالاق، عیب ائلمز سئوینیر آللاهیمیزدا دئیهسن دردیمیزه کاش اؤلوب بیر بئله غمدن قوتولاق، عیب ائلمز سن له من شاختالی بیر گونده اکیلمیش موماییق مج